tag:blogger.com,1999:blog-268375672843332072011-10-10T05:46:56.935-07:00سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-63973066650326250542011-01-16T14:14:00.000-08:002011-01-16T14:15:33.660-08:00عشق است<br /> عشق است<br /> عشق<br />سه شنبه<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-6397306665032625054?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-32047567315174264862011-01-08T07:13:00.000-08:002011-01-08T07:14:53.235-08:00این پنجره عریان و آفتاب تابان<br />کوچه ای که شلوغ است<br /> وتو که خوابی پشت پرده ای که خیال ات کشیده<br /> ذهنت<br />و سراشیبی آن که شتاب می دهد قدم های رهگذران اش را<br />مکث کردم روی پاشنه ام<br />با فشاری از سر وفاداری<br />مگر نه این کوچه هرزه تر می شود هرروز شیب اش<br />خودت هم باور کردی سایه غلیظ پرده ای که خیالت در برابر پافشاری من کشید<br />حالا می خواهی خون فراموشی ات را گردن مکث مصرانه من بیندازی<br />باشد من هم باور میکنم و تسلیم<br />پایم را به شیب کوچه<br />و می روم<br />تو هم از آفتاب لذت ببر<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-3204756731517426486?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-17003896780336503842011-01-08T03:38:00.000-08:002011-01-08T06:43:29.821-08:00بدون پتو<br />در همین شعر می خوابم<br />در همین سطردر سطر دوم غلت می زنم<br />در سوم چرت<br />در چهارم پاره می شود چرتم<br />و با پنجه می افتم در پنجمی<br />در ششم بلند می شوم و راه می افتم<br />نسکافه می ریزم برای خودم در هفتم<br />در هشتم هوار می کشم<br />نهی می کنم به نهم<br />به دهم دغدغه می شوم<br />وبا رویی زرد در یازدهمین لم می دهم<br />تا در دوازدهم دوازده سطر خوابیده باشم<br />و هوشیار به سیزده در کنم خوابم را از این شعر کرخت<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-1700389678033650384?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-77498270310819678752009-04-08T08:18:00.000-07:002009-04-08T10:14:05.804-07:00آسمان که بارد بدین سان<br /> سقف بردارد از خانه ام <br /> و سر بردارد از تنم<br /> این باد و یاد وداد وبی داد و هی داد وبی داد از این یاد <br /> <br /> زمین که تر شود وتازه<br /> در من بروید<br /> دردهای بی اندازه<br /> به هر زاویه<br /> در من بگوید<br /> ازآن چشم تر وگیس تازه<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-7749827031081967875?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-52890213739713579192009-04-04T09:45:00.000-07:002009-04-04T10:56:27.725-07:00<div align="justify">دو ماهی کوچک که مهمان دست ما شدند.ازمیدان و وان ماهی فروش به خانه آمدند. در تنگ وبر هفت سین نشستند. سال را با ما نو کردند.روز را شب و شب را به روز کردند .دیدند ،شنیدند،چرخیدند و چرخیدند. با ما غمگین وبا ما شاد و با ما عاشق شدند. شاعر هم می شدند اگر بیش از این به خانه شاعر مهمان بودند.سیزده روز کافی بود تا دیگر در تنگ نگنجند به رودخانه بریزندوبروند و سیزده را از این راه ز شهر به در شوند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-5289021373971357919?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-90499597973834099182009-03-30T23:21:00.000-07:002009-04-05T11:40:02.248-07:00<div align="justify">در بهاری که انتظارباران از آن عبث می نمود وبه زمستانش برف نبارید، برف بارید. نمی گنجم به خود، نمی گیریم جا،آرام و قرار نیز ... کاش می شد من هم بریزم، بذوبم، بمیرم. پیش بینی نمی شود بهار و من هم نمی شوم پیش بین این روزها دیگر، آرام وقرار بگیرم مگر به این امید که انتظارهای به ظاهر عبث ام را بر آورد این بهار...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-9049959797383409918?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-13800329971026946782009-03-30T07:45:00.000-07:002009-03-30T10:09:00.350-07:00<div align="justify">این سیاهه به درگاه مجازی که هدیه نوروزی یاران دیروز و همراهان امروزم است و ضرورتِ زایش در عَقم ِ ماسیده به این خفقان، که تو را دوباره به وبلاگی، مگر که چاهی باشد برای سر فرو کردن و سرودی سر دادن از نو در چاهی که چند سال پیش کندی. و باد ازچاه بردی تو را با خود به سرگشتگی از جایی به جایی. و دوباره بازگشته‌ای بر سر این چاه مگر بگویی راز خود را در آن با تمام حنجره‌ات که باز تابد و بماند برای گوش‌هایی که در آن خم خواهد شد.</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-1380032997102694678?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-79209013471202709442009-03-26T15:13:00.000-07:002009-03-26T16:14:44.196-07:00نِمِه نِم دردِم شیَه<br />مَ مِنِم درمُو<span style="font-size:85%;">*</span> تونی<br /><br />نِمه نِم در دل شیَه<br />مَ مِنِم در اُو تونی<br /><br />نَ نیشِم در قافیه<br />شور و حالِم کافیه<br /><br />ا َ چه دریا نیاریم<br />مرغ دریا ما داریم<br /><br />وقت هجرت وَر ِسه<br />هَمَه مُو هاجر م ِ شیم<br /><br />وَر ِ ای روخُونـَه ما<br />هَمَه مُو شاعر م ِ شیم<br /><br />* <span style="font-size:85%;">درمُو: درمان (درمون) در گویش محلی اغلب «ن» آخر واژگان تلفظ نشده و حذف می شود.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-7920901347120270944?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26837567284333207.post-750495534515573772009-03-23T13:52:00.000-07:002009-03-26T05:22:54.532-07:00<div align="justify">تـُوی، در تاریخ هزار توی ایران، گاه در کنار سرکان،سَرکان گوهرهای سخن بوده است. و رود آوریان رویاورانی بوده اند چالاک و نستوه ادب شکرین و شورآفرین پارسی را. بدان سان که خواجۀ بزرگ ِ سخن را در بنیاد و تبار از مردم رودآور ِ تویسرکان شمرده اند.</div><div align="justify">«رودآور» یا «رودلاور» یا «روزآور» دارای سه قصبه به نام های تـُوی، سَرکان و مُشکَلان بوده که پس از حملات مغولها رودلاور اهمیت خود را از دست می دهد و مردم قصبه به تـُوی و سرکان روی می آورند. و این ناحیه سر انجام چنان آبادان شده که تویسرکان فعلی که امروز در جغرافیای ایران، نام از آن برده می شود همان تـُوی قدیم است که از دو کلمه تـُوی و سرکان ترکیب یافته، و هرگز قصبۀ سرکان جزء آن نبوده است.</div><div align="left"><span style="font-size:85%;"><strong>منبع</strong> (شوریدگان تألیف صحبت الله مرادی )</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26837567284333207-75049553451557377?l=roozavar.blogspot.com' alt='' /></div>سپهر سوری روزآورhttp://www.blogger.com/profile/08148475575348502226noreply@blogger.com2